از ماست که بر ماست

یه کتابی رو شروع کرده بودم به خوندنش و حدود! ا سی چهل صفحه مونده بود که تموم شه و این یک ماه و اندی طول کشیده و همچنان همون سی چهل صفحه مونده

میدونی من استاد این تمام نکردن هام ،این نصف و نیمه انجام دادن ها، این که تا یه جایی برم و درست لحظه ای که همه چی باید تموم شه ، رهاش کنم 

اینا رو دارم به خودم میگم ، به خودم میگم که یادم بمونه دلیل تمام اتفاقاتی که باید میفتاد و نیفتاد و نباید میفتاد و افتاد کسی جز من نیست ، مقصر تمام نرسیدن ها و نشدن ها خودم هستم ، یقه شخص دیگه ای رو نچسبم 

به قول معروف از ماست که بر ماست