تا اینجا و به این سن و سال که رسیدم هنوز که هنوزه نمیتونم یه سری رفتارا و حرکات رو درک و هضم کنم
+ نمیتونم مثل قبل با وبلاگم و نوشتن ارتباط برقرار کنم ، فکر کنم عمر وب نویسیم رو به پایانه و اینو میشه از نبودن های پی در پی ام در این مدت فهمید ، زوری نمیشه هیچ کاری رو انجام داد باید تمام وجودت بخوان که بشه
+خیلی جاها بابت اتفاق هایی که افتاد از خدا گله کردم ولی بعدش فهمیدم اصلا حق با من نبوده ، خدایا حکمتتو شکر ولی ایشالا سری بعد حکمتتو صلاحمون در یک راستا باشه
+ ربط عنوان به پست نمیدونم چیه، همینجوری اومد تو ذهنم
+کامنت پست ثابت
برچسب:
نویسنده: نگین حسینی